14 15 16 TELIKO Exofillo

STIGMA Νο. 14_15_16 – Χειμώνας 2019

Η ελευθερία δεν είναι αυτονόητη προϋπόθεση της ύπαρξης του ανθρώπου, αλλά καθήκον καθημερινής επιδίωξης που με αγαθότητα υπηρετείται. Και υπηρετείται σε κάθε εκδήλωση και σε κάθε έκφανση του πνεύματος και της ζωής. Χωρίς αρνητικό ή θετικό πρόσημο, υπακούει στον μύχιο εκείνο δαίμονα που μας καλεί να ισορροπήσουμε με αρετή και τόλμη την σκέψη με την πράξη στον ζυγό της ύπαρξής μας.

Μπορεί να είμαστε ό,τι σκεπτόμαστε ή να υπάρχουμε επειδή σκεπτόμαστε, όμως σίγουρα το προνόμιο της ελευθερίας και η ιδιότητα του ελεύθερου κατέχεται μόνον από την ιδεατή οντότητα που ταυτίζεται με το άπειρο και το μηδέν.
Στο μεσοδιάστημα της σκοτεινής αυτής διαδρομής όσοι την ικανότητα του «σκέπτεσθαι διαρκώς» κατέκτησαν, παρά την θνητότητα τους, νοούν την ελευθερία σαν αρετή ή ευδαιμονία κι άλλοτε σαν τον μόνιμο καγχασμό στο πρόσωπο της ζωής και του θανάτου.

Γνωρίζουμε ότι μορφή της ελευθερίας δεν οριοθετείται με γραμμές, ούτε απεικονίζεται με χρώματα ή σχήματα αλλά με ιδέες και επίθετα εκφράζεται αφού ως έννοια εξίσου αόριστη και ορισμένη είναι. Αόριστη γιατί κατ’ ουσίαν δεν υφίσταται ορισμός συγκεκριμένος και απόλυτος, μα ταυτόχρονα ορισμένη από όντα ατελή χρονικά, και ιδιοτελή αφού των αναγκών τους είναι έρμαια.

Στο μέτρο αυτό λοιπόν, του θνητού και περατού, η ελευθερία εκφράζεται πάντα κατά τον τρόπο που ο καθείς την έχει συλλάβει, αποδώσει και υιοθετήσει. Μα από το έλλειμμα της ανθρώπινης ύπαρξης ήδη η ελευθερία αναιρείται γιατί ποτέ ο άνθρωπος δεν είναι κάτοχός της, το νομίζει μόνο, και τούτο όχι πάντα. Γιατί ελευθερία δεν είναι η απουσία δεσμών και δεσμώτη, μα το κολασμένο πνεύμα της συνεχούς αυτο-αμφισβήτησης και κατάρριψης στην καρδιά ενός άγιου.

Και ας μην ξεχνάμε τέλος τούτο η ελευθερία ως ύψιστη αξία εμπεριέχει την αλήθεια τόση όση και το ψέμα αποτελώντας τον διαχρονικό καταλύτη της αγνότητας που μόνο στον αθώο κόσμο των παιδιών ή στο νέφος των ιδεών απαντάται. Το τεύχος μπορείτε να το κατεβάσετε εδώ.

Search