STIGMA No. 33 ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2026

Σε μια εποχή που όλα τρέχουν, που οι εικόνες καταναλώνονται πιο γρήγορα απ’ όσο προλαβαίνουν να ιδωθούν και οι λέξεις φθείρονται πριν καν διαβαστούν, η κουλτούρα μοιάζει έχει υποβιβαστεί στο περιθώριο όχι επειδή έπαψε να υπάρχει, αλλά επειδή έπαψε να θεωρείται αναγκαία. Ζούμε μέσα σε έναν διαρκή βόθρο πληροφορίας, όμως στερούμαστε βάθους· πνιγόμαστε στο εφήμερο και ξεχνάμε το ουσιώδες. Η τέχνη αντιμετωπίζεται ως διακοσμητικό στοιχείο, τα βιβλία ως πολυτέλεια χρόνου, η λογοτεχνία ως κάτι «δύσκολο» και άχρηστο, η ζωγραφική και η φωτογραφία ως περιεχόμενο για γρήγορο scrolling.

Αυτή η έλλειψη κουλτούρας δεν είναι αθώα. Είναι αποτέλεσμα συστηματικής απαξίωσης της σκέψης, της κριτικής, της εσωτερικής καλλιέργειας. Όταν η λογοτεχνία αντικαθίσταται από συνθήματα και η τέχνη μετριέται μόνο σε likes και πωλήσεις, τότε κάτι βαθιά ανθρώπινο χάνεται. Χάνεται η ικανότητα να αμφισβητούμε, να συγκινούμαστε, να στεκόμαστε απέναντι στον κόσμο με ευαισθησία και γνώση.

Το περιοδικό αυτό κλείνει το κύκλo του γιατί αδυνατεί να προσαρμοστεί στην ευκολία της εποχής. Υπήρχε για να θυμίσει ότι η τέχνη δεν είναι προϊόν, αλλά στάση ζωής. Ότι τα βιβλία δεν γράφονται για να γεμίζουν ράφια, αλλά για να ανοίγουν συνειδήσεις. Ότι η ποίηση, η φωτογραφία, η ζωγραφική και η επιστήμη δεν είναι πολυτέλειες, αλλά αναγκαία εργαλεία κατανόησης του εαυτού μας και του κόσμου.

Σε μια κοινωνία λοιπόν που συνηθίζει να ζει χωρίς κουλτούρα, με μονο ενδιαφέρον στον υλοζωισμό και τις υποσχέσεις, η επιμονή σε αυτήν παύει να είναι πράξη αντίστασης είναι πράξη ματαιότητας … θα είμαστε, αν είμαστε, έτοιμοι να ενταχτούμε στο επόμενο κύκλο όταν και αν υπάρξει!!!