Μνήμες αντιποίνων Ιούλης 1944, λόφος Λεβίδη, οι πηγές μια εν εξελίξει έρευνα

Στη μνήμη των θυμάτων των ναζιστικών αντιποίνων
στο Πικέρμι και την Παλλήνη το 1944

Υπάρχουν γεγονότα που, όσο κι αν περνούν τα χρόνια, δεν σβήνουν και δεν πρέπει να σβήνουν από τη συλλογική μνήμη. Γεγονότα που δεν ανήκουν στα σκονισμένα βιβλία της Ιστορίας, αλλά στον ίδιο τον τόπο μας, στους δρόμους που διασχίζουμε καθημερινά και στη μνήμη ανθρώπων που έζησαν, αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν εδώ, στην Παλλήνη.
Τον Ιούλιο του 1944, μέσα στη σκοτεινή περίοδο της γερμανικής Κατοχής, η ευρύτερη περιοχή του Πικερμίου και της Παλλήνης βρέθηκε αντιμέτωπη με τη σκληρότητα των ναζιστικών αντιποίνων. Μετά την ενέδρα της 12ης Ιουλίου 1944 σε γερμανική συνοδεία έξω από το Πικέρμι, οι δυνάμεις Κατοχής προχώρησαν σε μαζικές συλλήψεις αμάχων και πατριωτών.
Στο Πικέρμι, 54 πατριώτες οδηγήθηκαν στον θάνατο και απαγχονίστηκαν στα πεύκα, ενώ το ίδιο βράδυ, 200 (;) ακόμη μεταφέρθηκαν στον Λόφο Λεβίδη στην Παλλήνη. Σύμφωνα με την προφορική παράδοση, βασανίστηκαν φρικτά πριν εκτελεστούν. Έτσι, ο αριθμός των θυμάτων αυτών των αντιποίνων για τον θάνατο 3 Γερμανών απο τον ΕΛΑΣ φτάνει τους 254 ανθρώπους.
Για τους 54 του Πικερμίου υπάρχει σήμερα ένας απέριττος κοινός τάφος στο 19o km της λεωφόρου Αθηνών-Μαραθώνος. Για τους 200(;) μάρτυρες της Παλλήνης, όμως, η ιστορία είναι εκκωφαντικά σιωπηλή: οι πληροφορίες αναφέρουν ότι αρχικά τάφηκαν σε ομαδικό τάφο βορειοανατολικά του Λόφου Λεβίδη και ότι μετά την Απελευθέρωση (12/10/1944;), μεταφέρθηκαν με μυστικότητα σε άγνωστο τόπο. Έκτοτε τα ίχνη τους χάνονται και ακριβώς γι’ αυτό η μνήμη αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Το Σωματείο μας ερεύνησε (και θα συνεχίσει να αναζητεί) όσες πηγές μέχρι σήμερα του ήταν διαθέσιμες, προκειμένου να τις ενσωματώσει σε ένα πόνημα για μελλοντική επιστημονική έρευνα με την ελπίδα να αναδειχθεί αυτή η ιστορική θυσία και να τη γνωρίσουν οι νεότερες γενιές του τόπου μας. Στο σημείο αυτό θέλουμε να ευχαριστήσουμε τον συνδημότη και φίλο Δημήτρη Καρρά για την βοήθειά του και τις πληροφορίες που μοιράστηκε μαζί μας. Επίσης ευχαριστίες οφείλουμε και στον Αντιδήμαρχο Πολιτισμού και Αθλητισμού Θάνο Οικονόμου για την συνδρομή του.
Συμμετέχουμε λοιπόν απόλυτα ευθυγραμμισμένοι σε κάθε πρωτοβουλία, αλλά και με τη θέληση να διατηρηθεί η ιστορική μνήμη και η ταυτότητα αυτού του ιστορικού γεγονότος σε κάθε δράση που έχει σκοπό να αναμοχλεύσει το παρελθόν, αλλά να το φωτίσει. Να θυμίσει ονόματα και γεγονότα που κινδυνεύουν να ξεχαστούν. Να δώσει στους συμπολίτες μας την ευκαιρία να γνωρίσουν ένα κομμάτι της τοπικής ιστορίας που γράφτηκε με αίμα, φόβο και απώλεια, αλλά και με αξιοπρέπεια και αντίσταση.
Καταθέτουμε λοιπόν με σεμνότητα αυτή την εργασία με την προσδοκία να ανοίξει ουσιαστικά η συζήτηση για την ιστορική έρευνα του γεγονότος από αρχειάκες πηγές, και η άμεση δημιουργία ενός μνημείου στην Παλλήνη, αντάξιου της θυσίας των ανθρώπων αυτών που χάθηκαν στην αχλύ του χρόνου, θύματα της θηριωδίας του ναζισμού.
Οφείλουμε εμείς ένα τέτοιο σημείο αναφοράς που θα θυμίζει στις επόμενες γενιές όχι μόνο το τι συνέβη, αλλά ότι η ιστορία δεν πρέπει να επαναληφθεί!

Το ΔΣ